contrast in photos
contrast in journey



from pipes, good smoke, to watery lines
long shadows override lonely ride
push down followed by upwards pull
slow motion advanced sight


shadows of dawn

roar of motorwaaayyy going over inside chirping
certain warble takes distinction
accelerate vision
old creeping raising questions of contrast
still  filling airspace  



old verses new
giving  living space
stroll in with eyes wide open
leave with head in motionless thinking


human made

say inside contractions
it can be done
contrast of cultivated wild









spinning twist to certain connection
perhaps not
fluff revolving UP
shipwool torn matter
role over twirl
gyrate WITHOUT as
exciting Velocity
motion speed motion point
geometry of motion



constant drift
F = D divided by dt MaleVrouw
force direction
respect time
in the end

A word appeared in the picture and from that word came so many other words all leaning to that one meaning of Whirl. From there into science of Velocity, just love the word, research of movement, in my own translation.
Dwar is a 50 million monument in a country where 50% of children are malnourished.
In that way one learn from one photo, one word.

riVerside talKing


slowly moving from silence night to
day Rush
riverside canalised flowing over Bosch denture giving
childhood memos smell of tar mixed with wildrose eglanteria




daydreaming steering wheel fantasising imaginary
reality hits, river rat, rivergipsy
ship takes where they can’t hit
sounds of water hushing against hulling pressure
wooden shoes on iron decking, rope plopping
lets go where nobody knows
tender memories




at riverside waking what was is gone to an other site
seeing in my mind
feet touching water
Egret flies <camera sink <feather touch
hello there look who’s back
changed sight changed side




it never stays while flowing away
little capsule herstory
sweet water delta Bosch, sheltering secret hidden
moving out after delta plan, moving over to nature
strong minds acting without fist
letting me dream once again



words don’t hurt anymore
sticks break before they hit
horizon is green
my circle round, mind clear, soul flowing
differentiating meanings
Merwede Guadiana Gleddau Hunter Merwede
all flowing in me
better say no more
broken glas for you and me





Showing you, some underWATER pictures with the new camera.

Willow-roots under water

The roots of Willow keep on growing holding onto some drifting sand, creating a light drip.  The trick was not seeing at all, looking from above and hoping for the best.

clinging onto wood

They say underWATER life clings onto wood much better than onto stones, it seems that way. Nice to see how the sediment is captured by plants and sticks, creating a new environment.

special light

The light is different underwater, this picture was made while a small wave did capture the camera, just under. You see the movement of tiny prisma’s embracing light beams.

just above

When you hold the lens just above waterlevel you get a water horizon, with a perfect reflection of perspective.


When you click just on the moment the camera comes out of the water, you make a drip.

special beach

Here under the smoke of Rotterdam is a small paradise, where i like to hide in silence and forget the world. Here right here were the photo’s made.

more will follow, lots to learn, a new camera, a new menu, a new search, for how to do it.






drifting away in silent
motion commotion
steering afloat od meandering
turning air   coiling water
zigzag   silence   wander
idolised move



at times something happens which you don’t expect
a program with an unusual effect
the effect of the photo created by desktop publishing and
the result needs to be more specifiek so to say
time will tell
For a new project, a new Land Art Project
the core lays in river-wood not just drifting




Early Wantij

Waarom zal men toch om 04.46 in de ochtend op de fiets stappen, tja zeg nou zelf waarom zal je dat nou doen?
Toch is dat echt het aller mooiste moment van de dag om gewoon op je fiets te stappen en heerlijk de natuur in te fietsen.
Het moment, waarop je in het dorp, 5 auto’s tegen komt en geen enkele fietser. Het moment, waarop stilte nog een beetje stil is. Het moment, waarop je even alleen bent.
De rijksweg is wel wat anders zelfs tijdens de corona maar goed daar fiets je snel langs.

Why would you get on your bike in the dark morning, well to see nature wakeup. To leave the city bustle and hustle behind you. Its the only time when here in the village, yes, village, you hardly see cars or other people. The motorway is quickly behind your bike. Do, you think, the car-drivers saw them Egrets flying against the dark sky like white shadows, you see thats why, on the bike you see.
This time the trip had one way to do with my training as a nature guide and the other way going into memory lane.
Going past wel known sights and over well guided country roads into the sunrise with the midnight blue. By the Wantij the city finally lays behind my back and a certain tranquility takes place all around.

Pond Kop van het Land

Rustig verdwijnt de stad naar de achterkant van de fiets en de heerlijke rust komt je tegemoet met de glimlach van de zonsopkomst. Het Wantij over, even stoppen wat het zadel drukt en het water roept. Stilletjes de Zeedijk op om te praten met schapen, het is me geleerd hier jaren geleden. Het geluid uit mijn keel klinkt nog steeds als uit die schapen-keel.
Kopje van het Land, pond ligt te wachten op de eerste klant. Het eiland van Dordrecht had eens zoveel ponden, heen en weer naar de overkant, voor een kwartje. Nu zijn er tunnels en bruggen en veel te veel auto’s voor de pond, maar niet deze ene Kopje van het Land, zo herkenbaar na 40 jaar.

While the bike pushes over the Zeedijk (sea-dike) into memories of talking to sheep and after years of malpractice still give an answer.At the end there she lays patiently waiting for the first customers the ferry. We are on the Island from Dordrecht surrounded by rivers, once the ferries used to take you to the other site. Now this lovely ferry is about the only one by Het Kop van het Land ( the head of the land ) a small point. On the other site you leave Holland behind you and enter Brabant.
Not this time.

Nieuwe Merwede a canal a river

Nu fietsen we effe zomaar in de mooie vooruitgang. Meestal heeft de vooruitgang iets te maken met de snelheid van het leven, auto’s en zo, maar niet ditmaal. Hier fietsen we in een gebied dat is tegoeden is gekomen voor de natuur. Het is geheel mens gemaakt en ligt aan een breed kanaal, gegraven tussen 1864 en 1884, De Nieuwe Merwede. Het stroomt van de Beneden Merwede naar het Hollands Diep en maakte van Dordrecht een eiland. Eens gemaakt met de eerste stoomschepen nu een stromend water door een natuur gebied de BiesBosch.
Heerlijke zaligheid.

This time we cycle where i used to hide as a youngster to escape the peerpressure and push of education with strengeling competition. In 4 years doing 3 school exams is wel how to say. The cycle track was not there them days but i knew a secret little way to get to the canal and let everything stream by out of my mind. I used to dream about life, that i now have liven, not like the dream but close enough. In my life i saw so many amazing nature, true wilderness, nothing like this place. They say something about a circle becoming full. A small stop at the Oosthaven to make a video of the birdsong to show my colleges who are on their way on the other site of the island.

Pipo koeien

De collega’s staan al te wachten, met zijn drieën hebben we de Tongplaat geadopteerd, om na onze opleiding, natuurgidsen te worden van de IVN.
Het gebied heeft heel wat veranderingen ondergaan. In mijn jonge jaren heb ik gezien hoe het langzaam maar zeker aan het verknallen was.
De Tongplaat werd in 1803 ingepolderd en in 2012 werd het weer terug gegeven aan het water als onderdeel van het Strategisch Groenproject Dordrecht.
Zo zie je maar het kan ook anders, echt anders.

Slowly but certainly the cycle track takes us along a strip of natuur, once disappearing now flourishing.
No words can describe how this feels, for me. Something in my veins is jumping of joy, pure joy. Shinrin Yoku comes to mind, a new thing for the vitamin G. New for some old for many, or perhaps that should be the other way  around. Comes to think of it, i seem to have doen it my entire life.
Its pure nature made by human hands, every bid of it, the wild is here thanks to people, all sort of people.
In 1864-1884 they dug the Nieuwe Merwede canal. Even it looks and feels like a river its a canal, made to let the water flow more freely to stop the many flooding and yep it worked.


Zo, natuurgids in opleiding, nieuwe namen leren, nieuwe natuur leren, nieuwe geluiden leren en determineren, terwijl ik eigelijk op mijn knieën zit met de camera.
Gelukkig, zijn mijn collega’s heel geduldig en laten me meestal rustig mijn gang gaan.
Want echt het is de beste tijd van de dag voor vogel concerten. Al hoewel koeien op het pad een andere uitdaging geven. Ohhh en dan heb ik het nog niet eens over die duizenden dauwdruppels in de zon. Ach een beetje verdwalen in de natuur is voor de mens nodig.
Ja, kijk, hier is het eens allemaal begonnen als kleinkind aan de hand van mijn papa als eigenwijze tiener, die hier niet wilde blijven. Nu weer terug in een heel ander jasje. Toch mis ik die plekjes in New South Wales en in Old South Wales.

fietsen op de dijk

And perhaps one day in the next year, you can come over and see it and perhaps by that time i can guide you better than now. Still learning not to end up on my knees to take that one angel of the morning dew. Perhaps one day hey.

Who knows where the track next year will go. Yet, i do miss them places there far away, the darkness, the stillness, the loneliness, the wild. Back on my bike.